Actueel

Recensies TvOO oktober 2015

ma 05 okt 2015

Waaier Presentatietips
Jeu Consten
Thema, 2015

Het voordeel van een waaier is dat het compact is, je kunt het gemakkelijk meenemen in je tas en hebt snel een overzicht van de belangrijkste zaken van het betreffende onderwerp, in dit geval tips t.a.v. het geven van een presentatie. Allereerst wat opvalt dat de waaier is opgehangen aan een kleine ring die los gemaakt kan worden. Dit heeft als voordeel dat de kaartjes eruit gehaald kunnen worden en zo per onderdeel beter bekeken of eventueel uitgedeeld kunnen worden. Verder nadeel van deze ring is dat je het goed bij elkaar moet houden in de handen. Het ‘valt’ snel uit elkaar en de kaartjes vallen dan niet goed tegen elkaar aan.
De buitenkant ziet er verder aantrekkelijk uit; de kleuren spreken aan. Bij de inhoudsopgave van de waaier wordt de indeling van de hoofdstukken op nummer weergegeven. Tevens is in de waaier per nummer een kleur gegeven; ten 1e zie je dat niet terug in de inhoudsopgave, ten 2e is het niet duidelijk waar de kleuren voor staan, dit zou juist een meerwaarde kunnen geven bij een waaier.
Los van de vorm geeft de waaier veel inhoudelijke informatie die goed bruikbaar zijn. Het onderdeel 6 ‘Opkomst en start’ is puntsgewijs duidelijk benoemd, evenals 7 ‘slot en vertrek’, dit zijn beide heel belangrijke aandachtspunten tijdens een presentatie. De verdere onderdelen worden ook goed en duidelijk toegelicht. Soms iets te uitgebreid, het zou meer ingedikt kunnen worden. Daar is de vorm van een waaier juist bij uitstek geschikt voor. Om kort te gaan; handig om bij je te hebben en goed bruikbare tips. De uitvoering zou nog beter kunnen.

Ellen Leen,  coach, supervisor, trainer

Hoe manage ik mijn young professionals?
Sylvie Boermans, Jana Deprez, Jeroen Stouten en Martin Euwema
Thema, 2014. ISBN 978 90 587 1938 6

Welke eisen stellen jonge professionals aan het werk? En wat verwachten ze van hun leidinggevende? Neemt generatie Y echt een nieuwe dynamiek met zich mee? Ik ging het boek lezen vanuit een nieuwsgierigheid naar deze vragen. En ik moet zeggen… ik ben wat stappen verder maar er blijven na het lezen van dit boek ook nog heel wat lijntjes open. Het boek bestaat uit vijf hoofdstukken, waarbij de auteurs eerst een schets geven van generatie Y: wie zijn dit en wat kenmerkt hen? De hoofdstukken daarna richten zich op leidinggeven: wat verwachten jonge professionals? Welk leiderschap draagt bij aan productief werken? En voor welke valkuilen moet je beducht zijn als leidinggevende?
Is de ‘jeugd van tegenwoordig’ zo anders?
Aan de manier waarop de auteurs deze vraag formuleren, krijg ik al het gevoel dat hun conclusie zal zijn: nee, dit is niet zo. Je kunt naar jongeren kijken vanuit een generatie- en een levensfasemodel. Jongeren bevinden zich in een exploratiefase: ze willen alles meemaken, bevinden zich in een zoekproces. De auteurs weerleggen de gedachte dat jongeren gevormd worden door generatie en geven aan dat dit eerder te koppelen is aan levensfase en/of ontwikkelingen in de omgeving (neem de economische crisis).
Wat kenmerkt ze?
Werk is nog wel belangrijk, maar levensgeluk is belangrijker; De ontevredenheid over de werk-privébalans is nog nooit zo groot geweest. Jonge professionals willen alles meemaken. Financiële onzekerheid vergroot de werkdruk extra. Jongeren zijn sneller geneigd om vrijwilligerswerk te vermelden op een cv om zo meer kans te maken op een baan. Bedrijven scharen dit onder ‘groter altruïsme’. Jongeren hechten veel waarde aan ontwikkelmogelijkheden: samenwerken en opdoen van ervaring, liefst door leren op de werkplek.
Conclusie: de ‘jeugd van tegenwoordig’ is niet zo anders dan vroeger en we kunnen daarmee niet spreken van verschillen in werk attitudes tussen generaties.
Vraagt deze generatie om een nieuw soort leiderschap?
De auteurs schetsen een helder beeld van de verwachtingen die jongeren hebben van hun leidinggevende: een duidelijk kader, feedback op hun functioneren, motivatie om het beste uit henzelf te halen, inhoudelijke vrijheid, goede samenwerking, positieve werksfeer en betrokkenheid bij ontwikkelingen ter inspiratie. Het boek geeft concreet invulling aan deze aspecten middels korte beschrijvingen en anekdotes van zowel jongeren als leidinggevenden. 
En…onze manier van leidinggeven is in de afgelopen tijd veranderd. We geven meer coachend leiding. Met name jonge leidinggevenden worden hier sterk op gewaardeerd. Veel medewerkers vervullen zo nu en dan zelf ook een leidinggevende rol. Wat volgens de auteurs verder opvalt is dat leidinggevenden van vandaag oog hebben voor zowel de taak als de relatie. Dit heeft zich duidelijk ontwikkeld in de afgelopen tien jaar. Op basis van de focus op resultaat en relatie presenteren de auteurs vervolgens het ‘valkuilenmodel’. Wil je weten waar jouw valkuilen liggen? Er zit een valkuilentest in het boek. 
Een kritische noot..
De auteurs baseren zich op bestaande onderzoeksbevindingen. Door de redelijk stellige uitspraken zo nu en dan mis ik concrete literatuurverwijzingen. Ik merk dat ik zo nu en dan de neiging heb om de auteurs niet helemaal te geloven. En ik had gehoopt meer doorkijkjes naar de toekomst te lezen. Welke invloed hebben perspectieven als werken in open netwerken, volgbaar werken, invloed van technologie en ‘iedereen CEO’ op vormen van leiderschap en leidinggeven?

Sibrenne Wagenaar, adviseur (online) lerend werken

Hoe ruikt verandering?
Het verstaan van veranderaars
Peter Terlouw, Mark van Twist,
Boom, 2014 ISBN 978 94 623 6434 9

Dit boek gaat over veranderingen in organisaties. Het boek is geschreven voor adviseurs en managers die een organisatie willen veranderen. Beschreven is wat het belang van taal is voor veranderingen. Om een verandering te realiseren moet je informatie over deze verandering aan een ander kunnen overdragen. Het middel dat je hier voor hebt is taal. Voor een veranderaar is het belangrijk om zich bewust te zijn van welke taal hij of zij gebruik maakt. Gesproken wordt over een taalregister, een discours of vocabulaire dat aansluit bij de doelgroep. Om aan te kunnen sluiten bij de doelgroep is het van belang om de taal van de doelgroep te kennen. Zo kunnen we pas zeggen wat we zien en zien we pas iets scherp wanneer we het onder woorden kunnen brengen. Ook wordt het belang van stiltes beschreven, waarin woorden bekrachtigd of juist ontkracht worden. Een veranderaar kan haar of zijn meesterschap laten zien door de verandering te verwoorden op een wijze die de toehoorder verstaat. Door de praktijk op juiste wijze onder woorden te brengen worden zowel de oorzaken als de gevolgen vanzelfsprekend.
Het boek heeft een filosofische inslag en zet aan tot denken over de wijze van veranderen. Het aanzetten tot denken wordt gestimuleerd door de oefeningen die beschreven staan. Zo wordt de lezer uitgenodigd om mee te denken met het veranderingsproces.
Er wordt een zesstappenplan beschreven waardoor de veranderaar wordt uitgedaagd vorm te geven aan het gebruik van een methodologie die hij voor de verandering wil gebruiken. Een hoofdstuk later staat de methodologie nader uitgewerkt aan de hand van vijf werkwoorden.
De titel past niet zo goed bij de inhoud van het boek. Het boek gaat over de taal van verandering waarbij eerder de titel:’Hoe klinkt verandering?’ past. De schrijvers geven uitleg over de titel. Zij zijn van mening dat verandering aanzet tot denken, tot het begrijpen van de verandering. Door het gebruik van zintuigen begint het proces van verandering te leven en dat is precies wat de schrijvers willen bewerkstelligen. Het boek biedt handvaten om gedrag van mensen te beïnvloeden. Ik heb het boek met veel plezier gelezen. Het is gemakkelijk leesbaar en is een verdieping in de veranderkunde.

Idelet Grootenhuis, Senior P&O Adviseur

Doorgevlogen
De waarde van ervaring
Joost van de Griendt, 2014. ISBN 978 90 822 6690 0

In de Al-Jazeera documentaire 'Broken dreams – The Boeing 787' vertellen ongeruste Boeing-werknemers dat zij nimmer in deze 787 zullen stappen. Na lezing van 'Doorgevlogen' denk ik dat dat bij Fokker onbestaanbaar geweest zou zijn. Er was immers een collectieve ambitie waar een hecht en hoog presterend team in geloofde en voor ging.
Joost van de Griendt, ex-werknemer en Fokkeriaan in hart en ziel, spreekt met 32 voormalige hooggeplaatste collega's over hun ervaringen van toen en nu. Kloppen hun verhalen met het citaat van Oscar Wilde dat ervaring de naam is die we aan de som van onze fouten geven? Ging het bij Fokker niet over veel meer? Over integraal denken en acteren, over werken vanuit passie, vertrouwen en verantwoordelijkheid, over laagdrempelige en directe communicatie? Meerdere geïnterviewden geven aan dat ze nooit meer zo'n enerverende ervaring in hun loopbaan hebben meegemaakt. De bevlogenheid vliegt eraf.
Van de Griendt onderscheidt in zijn boek vier thema's: samenwerking en verbondenheid, leiderschap en organisatie, de waarde van ervaring en ervaringsmanagement. Doordat in de gesprekken met de geïnterviewden nagenoeg al deze thema's worden aangeraakt, is het gemaakte onderscheid echter gekunsteld; het brengt te veel herhaling met zich mee hetgeen afbreuk doet aan de lezenswaardigheid van het boek. De laatste thema's bieden evenwel mooie voorzetten voor het expliciteren van de waarde van ervaring binnen organisaties. Zoals: 'Slaag je erin de ervaring met nieuwe ideeën van boven en beneden te voeden en te vitaliseren, dán ontstaat er beweging en dynamiek. Langs die weg kun je ervaring inzetten in veranderingsprocessen.' De auteur hoopt dan ook een voedingsbodem voor nader onderzoek te hebben gelegd.
Alles opgeteld een prachtig vormgegeven en zorgvuldig samengesteld boek met ervaringsverhalen van professionals mét donkerblauw bloed. Niet meer en zeker niet minder.

Carolijn Winnubst, adviseur leren & ontwikkelen in de professionele dienstverlening

De Starbucks-Strategie
Joseph. A. Michelli
Spectrum , 2014. ISBN 978 90 003 3681 4

Als je een door een Amerikaanse consultant geschreven boek gaat lezen over een Amerikaans bedrijf dan weet je wat het gaat worden: één grote lofrede op het bedrijf en zijn CEO. Maar als de helft van wat hier staat gelogen is, dan is Starbucks en het getoonde leiderschap nog steeds zeer indrukwekkend.
Dit is een boek dat iedereen gelezen MOET hebben die zich bezig houdt met klantgerichtheid, innovatief en inventief management, medewerkersgerichtheid, duurzaam ondernemen, maatschappelijk verantwoord ondernemen, inzet van moderne technologie en social media als onderdeel van bedrijfsstrategie en dan ben ik niet volledig. Dit boek mag op geen enkele MBA opleiding en bestuurskamer ontbreken.
De auteur geeft een inkijkje in de wereld van Starbucks aan de hand van de vijf leiderschapsprincipes van het bedrijf:

1) Koesteren en opbeuren,
2) Wie liefde zaait, zal liefde oogsten,
3) Streef naar een gemeenschappelijke basis,
4) Mobiliseer de connectie en
5) Koester je erfgoed.

Een aardige gimmick is dat je hier en daar een QR symbool via je smartphone kan ‘inlezen’ en zo terechtkomt bij een van de vele you tube filmpjes van en over Starbucks. En er worden in ieder hoofdstuk reflectie-vragen gesteld die, eerlijk is eerlijk, af en toe onnodig belerend overkomen.
Je kunt stellen dat Starbucks het begrip ketenmanagement een revolutionaire nieuwe betekenis geeft. Een paar voorbeelden voorbeeld: men koopt koffie niet alleen in op basis van de principes van fair-trade, maar alle medewerkers worden bekend gemaakt met het inkoopproces, het leven en werken van de koffietelers. Men betaalt niet alleen eerlijke prijzen, maar men draagt bij aan onderwijs, gezondheidszorg , schoon water,  kredieten en landbouwtechnische adviezen in de directe omgeving van deze leveranciers.
Voor alle medewerkers (partners genoemd), ook de parttimers, is er een uitstekende ziektekostenverzekering  (in de Verenigde Staten bepaald geen sinecure), zijn er uitgebreide studiefaciliteiten en is er een optieregeling. Het (hoger) management gaat ook met enige regelmaat naar vestigingen om werkelijk te: luisteren! In Nederland ken ik vooral (hoger) management dat naar de werkvloer komt om te: vertellen! De boodschap erin te rammen.
Medewerkers hebben allerlei eigen groepen, ondersteund door websites en social media,  waarbinnen zij beroepsmatig en als vrijwilliger actief kunnen zijn.  Want Starbucks is op vele manieren sociaal geëngageerd. Niet alleen bij de leveranciers, maar binnen Starbucks zelf (naar de klant en naar de ‘partner’) en daarbuiten in de omgeving van de vestigingen zelf moet de missie van de onderneming worden gerealiseerd:  “De menselijke geest opbeuren en  koesteren”. 
Veel geprezen , onder meer door president Obama, is hun programma “Create jobs for Usa”. Gebaseerd op een vorm van micro-financieringsprogramma’s voor het kleinbedrijf.
Je zou bijna uit het oog verliezen dat zij hun geld verdienen met het verkopen van drank en voedsel van hoge kwaliteit. Want uiteraard is het grootste deel van hun energie, scholing en geld gericht op het doorlopend innoveren van hun producten, versterken van de kwaliteiten van de ‘partners’, verbeteringen in duurzaam gebruik van materialen.  Zeker de koffie is duurder dan bij de Hema, en Starbucks gebruikt de Ierse route om minder belasting te betalen. Maar als je je bedrijfskapitaal zo inzet, ach, dan laat je het geld toch liever bij Starbucks dan bij de overheid,  toch?

Tansingh Partiman, Organisatie- & Personeelsadviseur

Hoe Google werkt
Eric Schmidt & Jonathan Rosenberg
Levboeken.nl, 2014. ISBN: 978 94 005 0526 1

De titel slaat de spijker op z’n kop: hoe Google werkt. De best practices, in een notendop, die de heren Eric Schmidt & Jonathan Rosenberg de afgelopen jaren hebben opgepikt bij Google. Het is tegelijkertijd ook het mankement van het boek: het gaat erover hoe Google werkt, en lang niet alle tips en adviezen zijn een op een over te nemen door gevestigde bedrijven. Desalniettemin is het een inspirerend boek waarin je af en toe weg droomt naar ideale werksferen. “The problem is, most companies today are run to minimize risk, not maximize freedom and speed.”
In de introductie van het boek wordt direct het geheime ingrediënt van Google weggegeven; er werken alleen maar ‘Smart Creatives’ (vertaald naar ‘Slimme Creatieven’). Zij zijn de sleutel voor succes in het internettijdperk en hebben naast technische kennis van het vak ook voldoende praktische ervaring. Daarnaast zijn zij onder andere analytisch sterk, zijn ze een onuitputtelijke bron van nieuwe ideeën, durven zij risico te nemen, zijn ze open creatief en communicatief vaardig. In de daarop volgende hoofdstukken wordt het succesvolle recept aangevuld met andere ingrediënten om een succesvol hedendaags bedrijf te runnen, wel onder de voorwaarde dat je deze slimme creatieven in dienst hebt.
“Spend 80% of your time on the stuff that generates 80% of your revenues; the new is seductive, but keep your focus balanced.”
Het boek is vervolgens opgebouwd in de basisbrokken van een onderneming: van cultuur naar strategie, talent, beslissingsbevoegdheden, communicatie en innovatie. De hoofdstukken zijn allen met inspiratievolle quotes en take-aways vormgegeven waardoor ze makkelijk weglezen. Als kritische lezer vraag je je soms af of deze take-aways ook op andere industrieën toepasbaar zijn en of er ook zaken zijn waar Google niet in is geslaagd.
“Innovation can’t be owned or ordained, it needs to be allowed.”
Concluderend is het een inspirerend boek dat vaak neigt naar de beschrijving van ‘het perfecte bedrijf’. Inmiddels heeft Google meer dan 40.000 medewerkers, en het lijkt haast (financieel) onmogelijk om al die medewerkers het rooskleurige plaatje voor te schotelen wat in dit boek wordt geschetst. Een aanrader om te lezen, zeker wanneer je niet de verwachting hebt dat je na het lezen van dit boek het perfecte bedrijf kunt oprichten.

Carlijn Tempelaars - zelfstandig adviseur op snijvlak strategie, innovatie en veranderen en tevens master student Strategy & Organization 

Diverging Conversations through Facilitation
Editors: Jan Lelie en Henri Haarmans
Gelling Publishers, 2014. ISBN 978 90 784 4072 7

‘Diverging Conversations through facilitation’ is geschreven voor een internationaal publiek die willen weten wat faciliteren voor hen kan betekenen. In 24 praktijkvoorbeelden wordt de breedte van het vak uitgelegd en al deze voorbeelden worden ingeleid door tevreden opdrachtgevers (teamleiders, projectmanagers, bestuursleden, e.d.).
Ik had weleens gehoord van het begrip faciliteren, had echter geen notie van het feit dat het is uitgegroeid tot een beroep genaamd facilitator, met opleidingen en dat er aanverwante bedrijven zijn die in het complete faciliterende proces inspelen.
Aanvankelijk was ik sceptisch t.a.v. het beroep facilitator: ‘oude wijn in nieuwe zakken’, was mijn gedachte. Maar al lezende kwam er, langzamerhand een beeld, dat het in deze complexe en vaak erg commerciële wereld een noodzaak is geworden. De afgrenzing met andere, erop gelijkende, beroepen werd mij (ook langzamerhand) duidelijk. Ik schrijf bewust ‘langzamerhand’ omdat dit toch een klein manco is aan het boek: er wordt niet echt een duidelijke definitie gegeven en een grensafscheiding met vergelijkbare beroepen (coaching, consultant, mediator, agoog) blijkt lastig te zijn.
De definities lijken meer op omschrijvingen, waarschijnlijk mede omdat het zelfs lastig is te definiëren voor de beroepsgroep, maar ook omdat het bepaald geen bèta beroep is. En toch is het boek dusdanig opgezet dat er het faciliterend proces inzichtelijk wordt. De vraag naar begeleiding in complexe bedrijfsprocessen( profit, non profit) is de laatste jaren sterk toegenomen. Bijvoorbeeld vanwege het feit dat bedrijf of instelling moeten groeien en veranderen om te kunnen concurreren (of groeien, in kwaliteit of volume, bij fusies of terugdringen ziekteverzuim) en er dus een soepel of geheel ander bedrijfsproces noodzakelijk is.
Wat de facilitator doet is divers. Hij begint met een uitgebreide intake met de houder van het probleem: wat is hun visie, wat is hun perspectief en hun vraag precies? Hij zoekt en stelt dan de juiste vragen, hij geeft geen antwoorden, is vindingrijk in zijn vraagstelling. In het gehele faciliterende proces wat daarop volgt, is hij zeer creatief, onderzoekt hij op speelse, maar doordachte wijze de verwachtingen, de verschillende meningen en brengt deze voor het voetlicht, op het podium als het ware. Hij leidt de hulpvrager(s) en medewerkers door hun vragen heen. Met bijv. Visuele middelen, zoals bijv. Interactieve lezing, met ‘waarderende inquiry’, creëert ruimte voor groepsprocessen, leid het in banen. Hij werkt met diversiteit, intuïtie en improvisatie maar ook met een bepaalde mate van naïviteit. Hij stuurt aan op samenwerking in de groepsdynamische processen op inventieve wijze.
Men zou er zo zin in krijgen, een zeer creatief en ‘zinderend’ beroep en dat is wel het grote voordeel van het boek: het geeft uiteindelijk wel inzicht in wat het inhoudt en het is enthousiasmerend.  Er is een checklist aanwezig zodat men in kan schatten of men een facilitator nodig heeft.

Anton Boels, PsychoSociaal hulpverlener, Coach en Mindfulness  trainer

 


Geef hieronder uw reactie op dit nieuwsitem

Leave this one empty:
Naam:
Don't fill in data here:
Reactie:
Don't put anythin in here:
CAPTCHA Image

Nog geen reacties geplaatst